Hoe het begon...

Toen ik zo'n zeven jaar geleden m'n rijbewijs haalde was mijn oog al eens op een YA-126 gevallen. Leek mee een ideale wagen voor Scouting. Toendertijd waren ze goedkoper dan nu, en stonden ze zelfs nog wel eens bij Domeinen in Soesterberg. Toch kwam het er niet van. Druk met m'n studie en weinig centjes. Het idee om er eentje te kopen heb ik al die jaren wel warm gehouden.

Op de Scout-In 2005 (weekend voor leiding bij Scouting) kwam ik weer een aantal DAFjes tegen. Zag er toch wel weer leuk uit. En bij een van de DAFjes trof ik Senne die ook aan het rondkijken was. Hij was van plan er snel een te gaan kopen. Na de Scout-In ook maar eens op Internet gaan kijken…

Op de diverse marktsites stonden er genoeg. Allemaal erg duur, en veelal zonder LPG. Een DAF op gas was voor mij toch wel een vereiste. Via Google kwam ik uiteindelijk op een onbekende site terecht waar er een stond voor weinig, en op LPG! Niet bij een particulier, maar bij Landrover-handelaar Ron Bolleboom (www.ronbolleboom.nl) in Berkel & Rodenrijs.

De eerste keer wezen kijken met Remco. Het was wel even schrikken: de auto was niet groen van de verf maar van de algen en het mos. Tja, dat kan allemaal wel schoon worden gemaakt, een Kärcher doet wonderen. Op de bekende plaatsen behoorlijke roest en op sommige plekjes door. Vooral de bak heeft het zwaar gehad. Ook dat is wel te repareren. Het chassis, de motor en de onderkant van de wagen zien er daarentegen verassend goed uit.

Geen remdruk, maar wel starten en lopen. Geen rare geluiden en rijden deed 'ie prima. De 4WD-hendel zat wel vast, maar ik wist dat dat een veelvoorkomend probleem was. Het achterwiel bleef korte tijd slepen, waarschijnlijk zat er ergens iets vast van het lange staan. De remdruk herstellen bleek een kwestie van bijvullen en ontluchten, wat we terplekke hebben gedaan. Remmen deden het daarna vrij aardig, zonder moeite blokkerende wielen...!

Dat moest hem dus wel gaan worden. Niet helemaal voorzien om er meteen een te kopen, maar zo'n DAF in redelijke staat en mét LPG kon ik voor die prijs moeilijk laten staan. Toch nog maar een keer wezen kijken met Rogier en Martin, en de hele ochtend van alles aan het ding geprobeerd. Rijden, remmen, schakelen, etc... Behalve dat 'ie toch echt niet uit z'n 4WD wilde, leek alles in orde. Kentekenbewijs meegekregen en een aanbetaling gedaan. Erg prettig zaken doen met Ron Bolleboom! De BE-13-24 was van mij.

Er was echter één probleem: nog geen APK op het beestje. En Berkel & Rodenrijs ligt nou niet bepaald naast Hilversum. Ik wou er dus liever niet zo’n lang stuk mee gaan rijden. Na lang zoeken een bedrijf gevonden (www.autotrans.nl) die mijn nieuwste aanwinst voor relatief weinig geld wilde vervoeren naar Hilversum. Het weekend daarop voor de derde keer richting Berkel & Rodenrijs. Ditmaal met Maarten om de bergingsauto op te wachten. De rit naar Hilversum ging echt van een leien dakje en hij werd keurig neergezet bij ons clubhuis. Daar was die dan eindelijk.

De weken daarna veel ontdekt aan m'n nieuwste aanwinst. Een geweldige ervaring om met zo'n ding zonder dak en met de ruit naar beneden rond te toeren. Van de vader van Martin kreeg ik het aanbod om mijn DAF voorlopig in Nederhorst den Berg neer te zetten, bij hem op het erf. Een hele geruststelling dat hij niet de hele winter op een parkeerplaatsje in Hilversum hoeft te staan...!

Daarna is er een hoop aan de DAF gebeurd. Zo heeft een groot deel van de wagen in de kerstvakantie een nieuwe verflaag gekregen. Natuurlijk ook wel de nodige problemen gehad, zoals een doorgeslagen rotor, lekke rembekrachtiger, gebroken steekas en een uitgefikte koppeling (middagje terreinrijden met de Scouting...). Een nieuw stuurhuis erin moeten zetten, de gasinstallatie schoongemaakt en afgesteld (verbruik 1 op 3 op gas!), de voorruitjes vervangen, een nieuwe spruitstukpakking, vier 'nieuwe' Unimog-banden en de ontsteking gemodificeerd. Inmiddels was er zoveel aan de wagen gebeurd dat de APK geen probleem meer was!

Voor de zomer wilde ik een ‘betrouwbare’ wagen hebben waar ik de nodige kilometertjes mee zou durven maken. En dat is goed gelukt! In twee jaar tijd heb ik met de BE-13-24 al gauw 10.000 kilometer gereden...

En toen...

En toen werd het tijd voor wat anders! Na twee jaar verschrikkelijk veel lol met mijn eerste DAF gehad te hebben werd de wens voor een 'echte mooie' steeds groter. In augustus 2007 kwam de 126 van De Dikke Veldkeuken in Duitsland te koop te staan. Een prachtige auto. Heel netjes in de verf, radiobak met doorbraak naar cabine, LPG, luchtremmen en een 328-motor (30 PK meer!).

Na een keer in Duitsland gekeken te hebben het besluit genomen om m'n eerste DAF te verkopen en 'in te ruilen' voor de AE-05-21 van Ed & Wilma. De rit van Duitsland naar Nederland ging gelukkig zonder problemen. M'n oude DAF heb ik verkocht aan iemand in Putten die er hopelijk nog veel plezier van heeft.

Inmiddels heb ik met mijn nieuwe DAF ook alweer veel kilometers gemaakt. Die 328-motor en die luchtremmen zijn echt een verademing! Wat rijdt dat heerlijk zeg. Natuurlijk moet er ook een deze DAF weer lekker gesleuteld worden, maar dat houdt je gelukkig van (of op?) de straat!